CEPHEDE NAMAZ... SAFLAR KURŞUN GİBİ...

-Türkeş'siz 5 yılın ardından-

Zaman geçip gider,zaman vefasız
Doruğu terkeden duman vefasız
Makam sâbâ ise,keman vefasız
Şarkılar ölüyor,bu aşk ölmüyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor


Bilmezler nedir bu,bu nice bir aşk
Bu, akıldan öte,delice bir aşk
Bu,bir kurdun aşkı,bu yüce bir aşk
Kurt,severse vazgeçmeyi bilmiyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor..


Sanma ki,bu,ana,kardeş sevgisi
Sanma bu bir kadın,bir eş sevgisi
Bu,bambaşka birşey,Türkeş sevgisi
Hiçkimseyle onun yeri dolmuyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor..


Ana,kardeş,bir kişinin kaderi
Babanın kederi,evin kederi
Ama Türkeş,bir milletin lideri
Onun için,o hiç unutulmuyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor..


Yıllar geçti,bir kar yağsa,durgunum
Tabut görsem dizim titrer,yorgunum
Kader ama,4 Nisan'a kırgınım
Şu nisanlar takvimden atılmıyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor..


Ben haklıysam,yanımda Allah'ım var
Ne bir kör bıçağım,ne silahım var
Bir tek,nankörlere yetim ahım var
İhaneti benim aklım almıyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor..


Şafak,hep mi böyle doğardı,dünya?
Karlar sancıyla mı yağardı dünya?
Benim de saçlarım ağardı, dünya
Yazım kara,karların da silmiyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor..


Yüzyılda bir adam gelir başına
Söyle dünya,o da gelmez işine
Boşuna adamlık,sana boşuna
Ama gel gör,doğrudan kaçılmıyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor..


Bilirim ki,ölenlerle ölünmez
Allah'ın işinden sual olunmaz
Ki,sebep bulunur,Türkeş bulunmaz
Sualim yok,ama yüzüm gülmüyor
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor..
Kimi sevsem,nere gitsem olmuyor...
Ne yapsam olmuyor,netsem olmuyor.....

Çanakkale Şehitlerine



Doksan yıl önce sizinle beraber savaşamadım affedin
kucak kucağa sizinle şehit düşemedim affedin
Senin önündeki asker gözünün önünde şehit düşerken
Onlara sizinle cenaze namazı kılamadım affedin

Doksan yıl önce sizinle beraber olamadım
Şimdi ancak sizin için dua ediyorum.
Onların yanında, onun safında beni de ağırla Tanrım
Sizinle birlikte cennette aynı safta olmak istiyorum.

Doksan yıl önce Çanakkale’de olamadım affedin
Toprağını vermemek için canını veren şehitlerim
Sizler için bir şey yapmama gerek yok
Sizler şimdi cennetin baş köşesinde siniz.

Sizin için ancak dua edebilirim
Sizin için göğsüme örtemediğim bayrağımı
Gönlüme astım, Balkonuma astım
Sizin için dua ettim sizin için bayrak astım

Bu toprağın kutsallığını sizin sayenizde öğrendim.
Çocuklarıma sizin sayenizde öğrettim.
Size layık olamaya çalıştım
Bir kusur işlediysem beni affedin.

Şadan Köse

Şiirler İstiklal Marşı Çanakkale Şehitlerine Çanakkale Bir Yolcuya Soran Olursa İki Yolcu



BİR YOLCUYA

( Bu şiir Gelibolu yamaçlarında yazıldı.)

Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın,
Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın,
Bir vatan kalbinin attığı yerdir.

Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
Gördüğüm bu tümsek, Anadolu’nda,
İstiklal uğrunda, namus yolunda,
Can veren Mehmed’in yattığı yerdir.

Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
Son vatan parçası geçerken ele,
Mehmed’in düşmanı boğuldu sele,
Mübarek kanını kattığı yerdir.

Düşün ki, hasrolan kan, kemik, etin
Yaptığı bu tümsek, amansız, çetin,
Bir harbin sonunda, bütün milletin,
Hürriyet zevkini tattığı yerdir.

NECMETTİN HALİL ONAN

Ana, ağlama gayrı
Tenime dokunuyor gözyaşların...
Ürperiyorum...
Son uğurlayışın değil ki bu.
Savaş yeni başlıyor daha.
Değişen sadece, sadece ardımdan okuduğun Ayete' el kürsi yerine, şimdi fatiha...
N'olur Ana yetişir. Kapanma tabutumun üzerine bu kadar, kapanma Ana...
Yıldızları göremiyorum...

ALTTA KIBRISTA BAYRAGIMIZI INDIRMEYE CALISAN KOPEGIN SONU ISTE..........

bordobeyaz@mynet.com

Ayın altında kağnılar gidiyordu
Kağnılar gidiyordu Akşehir üstünden Afyon'a doğru
Toprak öyle bitip tükenmez
dağlar öyle uzakta,
sanki gidenler hiçbir zaman
hiçbir menzile erişmeyecekti.
Kağnılar yürüyordu yekpare meşeden tekerlekleri ile
Ve onlar
ayın altında dönen ilk tekerlekti
ayın altına öküzler
Başka ve küçük bir dünyadan gelmişler gibi
ufacık, kısacıktılar
ve pırıltılar vardı hasta kırık boynuzlarında
ve ayın altından akan
toprak,
toprak
topraktı.

Nazım HİKMET

son söz=vatan sağolsun

1953 yılı 4 Nisan günü Türk Deniz Kuvvetleri'ne bağlı Dumlupınar denizaltısı,NATO manevralarından dönerken Çanakkale Boğazı'nda Naboland adlı İsveç gemisiyle çarpışarak batmıştı.Kurtarma çalışmalarında dalgıçlar denizatlıya ulaşamamıştı.

Hiç beklemediği bir anda karşısına çıkan bir şileple Çanakkale Boğazı Nara Burnu önlerinde çarpışan Dumlupınar denizaltısı çarpışma sonunda karanlık sulara gömüldü. Bu büyük kaza 81 denizcimizin şehit olmasına sebep olmuş ve ülkeyi yasa boğmuştu. RUHLARI SAAD OLSUN

Tarihimize damgasını vuran bu büyük olay da mehmetciğimiz bir kursun sıkmadan allahuekber,sarıkamıs daglarında donarak hayatını kaybetmiştir.Tam 90000 vatan evladı o dondurucu soğukta vatanı için seve seve gözünü kırpmadan sehit olmuslardır. RUHLARI ŞAAD OLSUN MEKANLARI CENNET OLSUN............

Sarıkamış olayı

Çanakkale İçinde Aynalı Çarsı,
Ana Ben Gidiyom Düşmana Karsı.
Of Gençliğim Eyvah.

Çanakkale İçinde Bir Uzun Selvi,
Kimimiz Nişanlı Kimimiz Evli.
Of Gençliğim Eyvah.

Çanakkale Üstünü Duman Bürüdü,
On Üçüncü Fırka Yürüdü.
Of Gençliğim Eyvah.

Çanakkale İçinde Bir Dolu Testi,
Analar Babalar Mektubu Kesti.
Of Gençliğim Eyvah.

Canakkale savasında 250000 vatan evladı sehit olmustur..18 Mart ta baslayan bu savasta bütün cephelerde inanılmaz kahramanlıklar yasanmıstır.Bu kahramanlikların birinde,Cephanesiz kaldıkları için düşman önünden kaçan askeri, süngü saldırısına kaldırarak düşman saldırısını engelleyen Mustafa Kemal, 57. Alay'ın da gelmesinden sonra, çok üstün düşman ordusuna, karşı saldırıya kalktı ve emrindeki birliklere "Size ben saldırıyı emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum... Biz ölünceye kadar geçecek zaman içinde, yerimizi başka kuvvetler ve başka komutanlar alabilir..." emrini veren Mustafa Kemal'in, bu emrini yerine getiren 57. Alay tamamen şehit oldu. Fakat düşman çıkartması da Anafartalar'da başarısız oldu.
İşte böyle bir savastı canakkele savası şimdi o sehitlerimiz olmayaydı belkide bu bayrak altında yasayamazdık....